Column van Lodi Hennink: Merk

19 maart 2026

Als we anderen vragen wat een huisarts is, of een podotherapeut of radioloog, dan zullen de antwoorden grosso modo hetzelfde zijn. Dat komt omdat deze zorgverleners onderling voor negentig procent hetzelfde zijn.

Maar als we anderen vragen wat de fysiotherapeut precies is en doet, dan krijgen we verschillende antwoorden. Want wie net bij de bekkenfysiotherapeut is geweest, heeft een ander beeld dan de andere patiënt die na een heupoperatie de behandelkamer inloopt.  

Anders gezegd, we zijn zorgverleners met een grote onderlinge variatie. Dat kan wat verwarrend uitpakken voor onze omgeving. Beleidsmakers, verzekeraars en anderen ervaren regelmatig dat het ‘merk’ fysiotherapie niet kristalhelder is. Omdat er specialisaties zijn, is dat niet te voorkomen. Maar de kunst is dat we het niet zelf verwarrender maken, dan nodig. 

We zijn allemaal fysiotherapeut en dat hebben we dus met elkaar gemeen. We zijn zórgverleners en leveren dús zorg. Dat is een witte-jassen-rol naast de orthopeed, de huisarts, de specialist ouderengeneeskunde en noem maar op. In deze zorg-rol helpen we mensen van hun medische klachten en belemmeringen af. Zouden we ons hiertoe beperken, dan zou het ‘merk’ fysiotherapie behoorlijk helder zijn. Maar we beperken ons niet, want wij kunnen méér dan zorg verlenen.  

Iedere fysiotherapeut houdt zich met bewegen bezig. Maar niet iedereen die mensen aan het bewegen krijgt, is fysiotherapeut. Gezonde mensen gezond houden door hen te laten bewegen, is geen fysiotherapie. 

Omdat we verstand hebben van bewegen, zien we steeds meer collega’s die naast hun rol van zorgverlener ook ondernemer worden, in de wereld van fitness en lifestyle. Zij runnen dus twee bedrijfsonderdelen.  

Helemaal perfect, maar voor ons merk en imago is waakzaamheid geboden. Want het pijnlijke misverstand is rap geboren dat wij ergens tussen een zorgverlener en de gymleraar zweven. Dat moeten we voorkomen door helder te communiceren met onze patiënten. En met onze klanten die geen patiënt zijn.  

Het kan in kleine dingen zitten, bijvoorbeeld het in de praktijk dragen van een witte polo door de fysiotherapeuten en een gekleurde polo door collega’s die er voor de fitness zijn. Zodat iedereen aan ons kan zien: Ah! Een fysiotherapeut! Een zórgverlener! 

Het is maar een idee om onszelf tot denken te bewegen … 

Ik bezoek heel graag collega’s in het land, in de wijk en zeker ook intramuraal. Mag ik zo onbescheiden zijn mijzelf bij jou uit te nodigen? Mail naar: voorzitter@kngf.nl (opent in nieuw tabblad)