'Vergeet niet dat ons vak bestaat uit het omgaan met mensen.'

Manueel therapeut Peter Lunacek (79) zit al 55 (!) jaar in het vak en heeft dit jaar op de kop af 50 jaar een eigen praktijk. De hoogste tijd om hem in het zonnetje te zetten!

Vroeger en nu

‘Toen ik begon met studeren, bestond het vak fysiotherapie nog niet officieel. Ik deed destijds een opleiding tot masseur met fysiotechniek als aanvullende opleiding. In 1972 konden mensen met mijn studieachtergrond hun diploma laten omzetten naar een registratie als fysiotherapeut. Dat heb ik gedaan. In die tijd was fysiotherapie een heel praktisch vak. Dat is het natuurlijk nog steeds, maar ik zie ook dat het vak in de laatste 20 jaar ontzettend verwetenschappelijkt is. De modern opgeleide fysiotherapeut heeft, denk ik, een veel sterkere wetenschappelijke achtergrond. Toch zijn de behandelingen op zichzelf niet heel erg veranderd; het is meer de ontwikkeling van het denkproces. Over hoe mensen klachten ontwikkelen en in welk opzicht wij daar een positieve invloed op kunnen uitoefenen.’

Passie voor het vak
‘Tijdens mijn studie liep ik stage in het Goois Kinderziekenhuis op de afdeling kinderrevalidatie waar ik de mindervalidesport opgezet heb. Na mijn afstuderen heb ik 16 jaar in het Diaconessenhuis in Hilversum gewerkt, waar ik hoofd van de afdeling fysiotherapie was. In de jaren daarna was ik docent en later conrector op de opleiding Manuele Therapie. Na mijn pensioen bij de Hogeschool, in 1998, ben ik niet gestopt als fysiotherapeut. Ik heb nog steeds mijn eigen praktijk. Daarnaast gaf ik in Duitsland en Ghana cursussen om de opleiding fysiotherapie naar Nederlands niveau te tillen en gaf ik vanuit ESPT-Nederland les aan Amerikaanse fysiotherapeuten in opleiding. Later nodigde een oud student van de ESPT me uit om deel te nemen aan een congres in Ecuador. Met een aantal collega’s verzorgde ik hier workshops over manuele therapie en fysiotherapie. Ik heb nog steeds contact met mensen die ik destijds lesgaf. Tot slot heb ik ook nog twee boeken geschreven, samen met Aad van der El en Aarnoudt Wagemaker: Manuele Therapie en Wervelkolom behandeling Manuele therapie.’

‘Patiënten zeggen dat Peter gouden handjes heeft.’

Plezier in het werk
‘Ik ga nog steeds iedere ochtend met plezier naar mijn werk. Mijn affiniteit ligt bij de problematiek rondom de wervelkolom en aandoeningen waarvan anderen denken: hier heb ik Peter bij nodig. Bij mijn werk betrek ik zowel lichamelijke als mentale aspecten; ik heb me verder ontwikkeld in stressmanagement. Door de jaren heen heb ik behoorlijk wat ervaring opgebouwd. Soms sturen collega’s patiënten naar me toe voor een second opinion.’ Peters collega Carla Redegeld, die bij het interview aanwezig is, vertelt: ‘Peter is net een wandelende encyclopedie. Soms roept hij dingen over anatomie die ik al lang weer vergeten ben. Patiënten zeggen over Peter dat hij gouden handjes heeft.’

‘Ik ga nog steeds iedere ochtend met plezier naar mijn werk.’

Mijn patiënt
‘Ik werk alleen nog ‘s ochtends en behandel dan mensen die speciaal voor mij komen. Ik heb een heel leuke, vaste patiëntenkring.’ Zijn vrouw Yvonne vult aan: ‘Soms bellen mensen jaren later weer op om te vragen of meneer Lunacek hier nog werkt. Laatst hadden we iemand die 30 jaar geleden door Peter was behandeld. “Wat ben ik blij dat jij nog werkt!”, zei hij. Zelfs mensen die zijn verhuisd naar Friesland komen twee keer per jaar helemaal naar Hilversum om door Peter behandeld te worden.’

Boodschap aan mijn collega’s
‘Vergeet niet dat ons vak bestaat uit het omgaan met mensen.’

Dit artikel is verschenen in FysioPraxis oktober 2019

Trefwoorden: