‘Fysiotherapeuten zijn zo hard nodig’

Derdejaars student Fysiotherapie Caroline Goossens (24) kreeg op twaalfjarige leeftijd een skiongeluk waarbij ze haar kniebanden scheurde. Een fysiotherapeut hielp haar met revalideren, waardoor ze de dagelijkse dingen in haar leven weer kon oppakken. Op dat moment wist ze: ‘ik wil ook fysiotherapeut worden.

Stageperiode

‘Tijdens mijn juniorstage werkte ik in de geriatrie en hielp ik patiënten met oedeemtherapie. Waar volwassenen vaak wat gehaast zijn en snel weer aan het werk willen, zijn ouderen veel geduldiger en blij met elke stap vooruit. Ze waardeerden mijn hulp enorm en waren na afloop van de oefeningen heel erg blij.’

Plezier
‘Momenteel volg ik de minor Kind en Beweging, waar ik leer om kinderen met bijvoorbeeld overgewicht of een longaandoening te behandelen. Sommige inspanningstesten werken voor volwassenen goed, maar bij kinderen weten we dat niet omdat er nog niet genoeg kennis over is. Daarom observeer ik kinderen in hun groeiproces. Ik doe nu echt iets waar ik me later in wil specialiseren en dat maakt deze minor zo leuk.’

Kijk op het vak
‘Fysiotherapie wordt steeds verder wegbezuinigd. Patiënten moeten veel zelf betalen en krijgen minder behandelingen vergoed. Daardoor stellen veel mensen het uit om naar de fysiotherapeut te gaan, ook als de klachten erger worden. Fysiotherapeuten zijn zo hard nodig. Ze kunnen mensen helpen om op een goede manier door het leven te gaan, met zo weinig mogelijk spier- en gewrichtspijn.’

Nu en later
‘Na deze studie wil ik graag een master volgen en me specialiseren als kinderfysiotherapeut. Ik twijfel alleen nog of ik wil werken met kinderen met een beperking of met kinderen die trainen om topsporter te worden. Eén ding is wel duidelijk: ik ga met kinderen werken.’

Boodschap aan je medestudenten
‘Denk niet dat je niet genoeg kennis hebt. Want die kennis zit er wel. Zelf dacht ik vaak dat ik iets niet kon, maar achteraf had ik veel meer kennis dan ik dacht. Heb vertrouwen in jezelf. Je weet het best en je kunt het wél.’

 

Dit artikel is verschenen in FysioPraxis september 2019

Trefwoorden: