41-45 van 52 zoekresultaten
  • Versneld belasten na achillespeesoperatie geen negatief effect op peesverlenging

    Patiënten die versneld mobiliseren en belasten na een geopereerde achillespeesruptuur lopen niet meer risico op peesverlenging of een nieuwe ruptuur dan patiënten die traditioneel revalideren. In de eerste zes weken na de operatie neemt de peeslengte toe, ongeacht of patiënten al na twee weken starten met belast lopen of pas na zes weken. Dat concluderen Amerikaanse artsen die de achillespees-lengte bepaalden bij acht traditioneel en tien versneld revaliderende patiënten.

  • Hebben mensen met een tennisarm baat bij manipulaties van de wervelkolom?

    Een oscillerende manipulatie van de vijfde rib stimuleert het sympathisch zenuwstelsel en vermindert pijn bij patiënten met een tennisarm, waardoor zij harder kunnen knijpen. Daarmee lijkt een tenniselleboog niet alleen een lokaal probleem te zijn. Dat stellen Oostenrijkse onderzoekers die vijftien patiënten een oscillerende costovertebrale manipulatie gaven en hen vergeleken met vijftien patiënten die een placebobehandeling met ultrageluid kregen. Het effect treedt direct na de manipulatie op, maar hoe lang het effect aanhoudt onderzochten de wetenschappers niet.

  • Is er een nieuw diagnostisch 'etiket' nodig om lage-rugpijn te bespreken met de patiënt?

    Aanhoudende lage-rugpijn is meer dan een biomedisch probleem. De diagnose 'aspecifieke lage-rugpijn' zegt een patiënt niets over de aard van het probleem en hoe hij het kan oplossen. Zorgverleners inventariseren de klachten in een bredere biopsychosociale context, en zij bespreken dit met de patiënt zodat deze beter inzicht krijgt in zijn klachten en zelf kan bijdragen aan zijn herstel. Maar zorgverleners hebben geen behoefte aan een nieuwe diagnose of ander etiket om deze 'aandoening' te benoemen. Dat concluderen Deense onderzoekers na focusgroep- en individuele interviews met twee huisartsen, vier fysiotherapeuten en vier chiropractoren.

  • Wisselwerking tussen lichaamsbeeld en chronische pijn

    Chronisch pijnpatiënten met een ineffectieve copingstijl kunnen een negatief lichaamsbeeld ontwikkelen. Dat negatieve lichaamsbeeld kan op zijn beurt weer de ervaren pijn en gevoelens van fysiek onvermogen versterken. Wetenschappers uit Singapore en Zweden beschrijven deze wisselwerking in een cognitief gedragsmodel. Zij pleiten voor een psychologische evaluatie van chronisch pijnpatiënten om zicht te krijgen op hun (veranderde) lichaamsbeeld en hoe zij daarmee omgaan.

  • Chronische aspecifieke rugpijn: hoe vertel ik de patiënt wat dat inhoudt?

    Fysiotherapeuten vinden het vaak lastig om patiënten met chronische aspecifieke lage-rugpijn te vertellen wat ze hebben en wat dat inhoudt. Waar patiënten een mechanische verklaring verwachten denken therapeuten veel meer aan gedragsmatige en psychosociale oorzaken voor de chronische pijn. Fysiotherapeuten worstelen met het overbrengen van deze tegenstrijdige boodschap: enerzijds willen ze de patiënt centraal stellen, anderzijds willen ze hun eigen ideeën aan de patiënt 'verkopen'. Therapeuten proberen conflicten te vermijden, en vinden dat hun opleiding ze onvoldoende voorbereidt op het overbrengen van deze 'diagnose'.