Fysio in Beeld: Ingrid Kempinski

26 okt 2018
Bestuurslid Brechtus Engelsma feliciteert Ingrid Kempinski met haar nominatie voor Fysio in Beeld.

Interview: Ingrid reageert op 5 steekwoorden.

1. Drijfveer
‘Een kind is meer dan alleen een motorisch probleem. In de kinderrevalidatie hebben ze dat al lang begrepen; daar kijken ze naar de ontwikkeling op allerlei domeinen: cognitief, spraaktaal, sociaal-emotioneel en motorisch.  Mijn passie is om het kinderen – ook als ze een complexe zorgvraag hebben – zo veel mogelijk laten participeren in hun gewone leven. Ik ben ervan overtuigd dat een kind beter af is als het wordt behandeld in de eigen omgeving. Dankzij versterking van de eerste lijn en interprofessionele samenwerking, lukt het gelukkig steeds vaker om kinderen in hun eigen omgeving te behandelen.’

‘We zijn er nog niet. Vanwege  financieringsstromen is het soms lastig om zorg dichtbij het kind goed te regelen. Toch geloof ik heilig in deze stepped care-gedachte; het is de visie van de toekomst. In ons ParaMedisch KinderCentrum zijn we al een eind op de goede weg. Maar als je innovatieve ideeën hebt, dan wil dat niet alleen je eigen team zo werkt. Je wil dat de héle wereld zo werkt. Waarom dat nog niet zo is, heeft verschillende redenen. Behandelaars vinden het soms lastig om de hulpvraag centraal te stellen – ze zitten te vast in hun eigen ‘tentje’. Maar ook als je dezelfde visie deelt, is interprofessioneel samenwerken meer dan zorg alleen. Het vereist samenwerking ondernemerschap en organisatie. Dat kost tijd.’

‘Ik ben nu 30 jaar fysiotherapeut. Daarvan zet ik me al 20 jaar in voor interprofessionele samenwerking, waarin de hulpvraag van het kind en zijn ouder centraal staat. We moeten breder kijken. Over het muurtje van ons eigen vak. Dat begint bij anders opleiden. De opleidingen voor paramedici zijn nog niet verweven, maar studenten volgen bepaalde colleges wel al samen. De werkelijkheid gaat ons straks inhalen. Opleidingen zoals de Zuyd Hogeschool zoeken nu al plekken waar studenten interprofessioneel kunnen samenwerken.’

2. Trots
‘Mijn team vindt dat ik de kartrekker ben, en misschien is dat ook wel zo. Maar: we hebben het samen gedaan. Ik ben zó trots op ons. Bij ons werkt iedereen met passie, er is nauwelijks verloop. Samen durven we dingen aan te pakken en op mensen af te stappen om onze overtuiging in praktijk te brengen.’

3. Mooi vak
‘Al 30 jaar kan ik uit de grond van mijn hart zeggen: ik heb het allermooiste vak van de wereld. Iedere dag ga ik met plezier naar mijn werk. Want: voor mij is niets zo mooi als een kind dat groeit. Dat zich ontwikkelt. Als ik mag bijdragen aan die ontwikkeling, is mijn werk de moeite waard. Zet mij maar 100 uur per week op de werkvloer. Als ik daarvan dan maar niet vijf uur administratie hoef te doen.’

4. Winst
‘Je denkt nu misschien dat ik ga zeggen: er valt winst te behalen in het verminderen van de administratie. Maar dat zeg ik niet. Je zult mij niet snel in een actiegroep zien; rebelleren past niet bij mij. Ik ben meer iemand die kijkt: wat zijn de mogelijkheden? En als je dan aan mij vraagt, waar winst valt te behalen, zeg ik: in het faciliteren van mensen die visie hebben en nieuwe dingen willen ontwikkelen.’

5. Boodschap aan je collega’s
‘Een sterke eerste lijn valt of staat bij samenwerking. Wees niet bang om over dat muurtje te kijken. Ontdek de mogelijkheden van samenwerking. Zoek ondersteuning bij zaken waar je zelf niet goed in bent. En: wees niet bang om klein te beginnen. Doe het gewoon. Als je de eerste stap zet, groeit het vanzelf.’

Meer over Ingrid

Het juryoordeel

Na haar opleiding tot fysiotherapeut en de verbijzondering tot kinderfysiotherapeut bleef de vraag knagen hoe ze – door samenwerking met andere paramedische disciplines – tot een betere zorg voor het kind kon komen. Gedreven door nieuwsgierigheid en ambitie ging ze door. Dit werd opgepakt door de hogeschool en wetenschap en leidde tot onderzoek en publicaties over samenwerking in de eerste lijn. Het eerste paramedische kinderteam heeft al veel praktische bouwstenen voor samenwerking in de eerste lijn geleverd. Vandaag de dag is dat ondermeer  nog steeds prachtig zichtbaar in  ‘Sportikidz’, een beweegprogramma kinderen met een motorische of cognitieve beperking.