'Het beste is de vijand van het goede'

30 mrt 2018
Kitty Bouten
Kitty Bouten
KNGF-bestuurslid
Blog Kitty Bouten

'De kwaliteit van de geregistreerde is gegarandeerd goed'

Als ik met vakgenoten praat, dan voel ik direct aansluiting. We zijn uit hetzelfde hout gesneden. We hebben hetzelfde ‘DNA’. We spreken dezelfde taal. Is dat omdat we dezelfde ervaring hebben? Dezelfde opleiding? Mogelijk, maar ik denk dat er nog een andere verklaring is. ‘Iets’ heeft ons allemaal doen besluiten om met de opleiding voor dit vak te beginnen. En dat ‘iets’ is volgens mij onze gedeelde behoefte om mensen te helpen en dat zo goed mogelijk te doen. Dat zit diep in onze genen.

Het goed doen. Met alles wat je weet. Met al je ervaring. Met alle kennis die je kunt vergaren. Met al je energie en doorzettingsvermogen. Maar, hoe weet je zeker dat je het ook echt goed doet?

Piloten bijvoorbeeld, worstelen al jaren met die vraag. Ze attaqueren hem met ongekende discipline en professionalisme. Ze monitoren elkaar tijdens elke vlucht, ze zijn gewend elkaar voortdurend te verbeteren. Ze kennen een systeem van voortdurend leren, door controleren en evalueren. Ze doen al hun werk onder het motto ‘let’s make it a learning experience’. Het resultaat is dat het aantal ongevallen als gevolg van menselijk falen al decennia lang daalt. Ze hebben en houden hun kwaliteit onder controle. En ja, als een piloot niet aan de kwaliteitsstandaard voldoet, dan hoort hij er niet meer bij en kan hij vertrekken. Terecht, piloten zijn immers verantwoordelijk voor de veiligheid van mensen. En daar kun je niet mee sjoemelen. In de vliegindustrie is kwaliteit compromisloos en er bestaat geen discussie over wat kwaliteit is.

In de gezondheidszorg is kwaliteit natuurlijk minstens zo belangrijk als in de luchtvaart. Daarover zijn we het wel eens. We willen het beste voor onze patiënten en daarom zijn we intrinsiek gemotiveerd om alles over ons vak te weten te komen. En ja, als we een enkele keer een vakgenoot treffen die het daarmee niet al te nauw neemt, dan willen we graag dat die vertrekt. Terecht, want we zijn immers verantwoordelijk voor het welzijn van mensen en daar kun je niet mee sjoemelen.

Harde maten voor kwaliteit zijn echter in de gezondheidszorg moeilijker te definiëren dan in de techniek. Bij mensen hebben we te maken met een groot aantal niet of moeilijk te controleren variabelen. Dat maakt goed onderzoek naar kwaliteit complex en tijdrovend. Niet voor niets hoor je vaker de opmerking: de patiënt die in mijn behandelkamer zit, zou uitgesloten zijn van deelname aan dit onderzoek. Waarmee de betekenis van een onderzoek voor de praktijk gerelativeerd wordt.

In de fysiotherapie zijn er dan ook veel discussies over kwaliteit en die worden deels ook met stakeholders gevoerd. Die discussies gaan over de manier waarop we kwaliteit definiëren, borgen, transparant maken en voortdurend verder brengen. Daarbij gaat het vooral over meetbare grootheden. Hoe kunnen we kwaliteit meten, de inrichting van het systeem, doelmatigheid en de consequenties daarvan. Het blijkt bijzonder lastig kwaliteit te definiëren op een manier die weergeeft waar het echt om gaat: de waarde die behandeling voor de patiënt heeft. Terwijl dat is waar het om zou moeten gaan. Dat is ook waarom we ooit voor dit vak gekozen hebben.

Het KNGF heeft in het licht van al die discussies een nieuw kwaliteitssysteem ontwikkeld, luisterend naar en lerend van alle belanghebbenden en in samenwerking met wetenschappers. Dit nieuwe kwaliteitssysteem en het nieuwe Kwaliteitsregister Fysiotherapie (KRF NL) gaat uit van het aantonen van vakbekwaamheid en ervaring, voortdurend de laatste kennis tot je nemen, vooral leren van vakgenoten en optreden als iemand niet aan de standaard voldoet. Ik ben ervan overtuigd dat we ons als fysiotherapeuten in dit systeem kunnen vinden; het gaat ons immers om de patiënt.

Bij de vormgeving van ons kwaliteitssysteem hebben we zorgvuldig bewaakt dat het systeem geen extra belasting met zich meebrengt. Dat is ook  niet nodig bij een intelligente inrichting van het systeem met gebruikmaking van de laatste wetenschappelijke inzichten. Professionals leren het meest van professionals, daarom hebben we intervisie aan het systeem toegevoegd. Deelname aan intervisie wordt gehonoreerd met minstens 40 van de verplichte 120 punten. De keuzevrijheid in het behalen van punten voor (her)accreditatie wordt groter, afgestemd op de competenties in onze beroepsprofielen. De zichtbaarheid en transparantie van onze kwaliteit verbetert sterk, door de invoering van een online portfolio. We maken niet alleen onze behandelingen maar ook ons kwaliteitssysteem doelmatig.

Eén discussiepunt wil ik niet onbenoemd laten: de vraag om een “ranking” van fysiotherapeuten. Die vraag kunnen we niet beantwoorden. Want wie is die beste fysiotherapeut: is dat die super-gespecialiseerde handtherapeut, die uitstekende manueel therapeut, die bijzonder deskundige kinderfysiotherapeut of die algemeen fysiotherapeut bij mij op de hoek? De vraag of de één beter is dan de ander, is niet te beantwoorden, want dat hangt af van de hulpvraag, de patiënt en zijn of haar situatie. Wat we wél kunnen doen is de kwaliteit van alle geregistreerden borgen en maximale transparantie geven over welke zorg je waar kunt vinden. We kunnen de competenties van de geregistreerde fysiotherapeuten optimaal zichtbaar maken. Zodat de zorgvrager kan bepalen welke therapeut het beste past bij haar/zijn vraag.

De functie van een kwaliteitssysteem is om te bewaken dat de kwaliteit van de geregistreerden gegarandeerd goed is. Een discussie over goed, beter, best brengt ons niet verder omdat we daar geen absolute maat voor hebben. ‘Goed, beter en best’ leidt tot een spiraal die veel kost en niets oplevert. Vandaag claimt deze groep het beste systeem te hebben en volgende maand een ander. Daarom is het beste de vijand van het goede. De kwaliteit die we leveren moet gegarandeerd goed zijn en dat borgen we met een robuust kwaliteitssysteem. De rest is vooral een marketinginspanning en eenieder mag zelf bepalen hoeveel hij daarin investeert.

Kitty Bouten,

Bestuurslid KNGF

Trefwoorden:

Reacties

  • Dhr. A. Stolte (4 juni 2018 23:48)

    Aantonen van vakbekwaamheid en ervaring, Zie BIG register en huidige CKR waarin scholing (dus leerzame vorming) al verplicht, zeer inzichtelijk geregeld is Dus nogmaals: waarom een nieuw KRF met toegenomen onvrijwillige inzet en tijd?? Professionals leren het meest van professionals, Van zich al onderscheidend getoonde: ja Van medecollega's die die net zo lang of veel korter dan ikzelf werken, betwijfel of dat net zo leerzaam is als een goede cursus door een zich al bewezen hebbende cursusaanbieder. Bovendien kan ik dan zelf kiezen welke ik dat interessant vind. daarom hebben we intervisie aan het systeem toegevoegd: leuk 2 a 3x jaar een verplicht rondje samenzitten kletsen over een casus die me niets zegt omdat ik de patient niet ken?? Dat gaat echt heel rap vervelen, intervisiecoach erbij of niet, dat gaat echt het verschil niet maken. IOF 2.0 noem ik het, en dat is ter ziele gegaan omdat "we daar zo ontzettend veel van elkaar leerden (de goede momenten daargelaten) Na een paar jaar is iedereen die verplichting zat, en doet bijna iedereen omdat het moet (en misschien voor deze en gene ook wel omdat het een paar punten oplevert) Erg slecht, en echt harde goede argumenten voor het omzetten van het kwaliteitsregister heb ik nog niet gehoord. De vage belofte dat zv dat wel waardeert?? wat een klets! "Zodat u zich vóór de definitieve overgang van CKR naar KRF NL ervan kunt overtuigen dat het systeem deze belofte waarmaakt." Of zodat jullie kunnen roepen wat een succes het toch is ?? Op zijn minst dubieus Kitty , en ik vind het niet grappig dat te vinden "Beter en op een manier die ook beter past bij de eisen die aan u gesteld worden in de dagelijkse praktijk" Uitleg?, want ik zie dat echt niet! Wel zie ik dat dankzij dit systeem de eisen weer verhoogd worden zonder dat daar ook maar iets aan zinnige compensatie tegenover staat! Sterker nog: ik ben benieuwd wat de zv's dan weer verzinnen om "hun cliënten de beste kwaliteit aan zorg te leveren" Per slot: achmea is begonnen met intervisie als plus onderdeel, en nu gaan we zelf systematisch bij iedereen afdwingen?? Dat is echt ontzettend stom (excuseer mijn woordkeus) En alle fysiotherapeuten willen dit zeg jij. Ik betwijfel dat ten zeerste. Wederom over onze ruggen. Ooit liep je daar zelf tegen te hoop, tegenwoordig? Beetje jammer dit.

  • Mevr. van Dommelen-Lagerweij (24 april 2018 21:15)

    Er komt steeds meer bij. We meten al kwaliteit door de tevredenheidsenquêtes, de BI geeft een indicatie, KIB, IOF, hoeveelheid scholing. Waarom komt er elke keer meer bij zoals intervisie. Er zullen helaas altijd slechte therapeuten blijven. Er stappen ook nog steeds dronken piloten in een vliegtuig. De goede therapeuten die zullen altijd meer mensen krijgen via andere tevreden patiënten, artsen en collega's. Die komen heus wel bovendrijven. Ik kan niet in een vliegtuig stappen met een aanbevolen piloot. Ik hoor nu ook over collega's die net voor een certificering kaarten aanvullen met fantasievragenlijsten. Is dat kwaliteit?

  • Dhr. van der Kamp (24 april 2018 19:38)
    Beste Mevrouw Bouten, Met de vergelijking van piloten ben ik het echt niet eens. Veel te zwaar voor de handelingen die wij verrichten. Belangrijk is dat wij administratief minder belast worden, te beginnen met het korter verwoorden van teksten
  • Dhr. A.B.J. Grootenboer (20 april 2018 16:18)
    Geweldig abstracte reactie op de definitie kwaliteit Onzin voor de rest in praktische zin. Kostenbeheersing is het leidende doel van zorgverzekeraars. Triest hoe de zgn vorm van kwaliteit- wat is het immers - over de kosten en werkbelasting van vrijgevestigde fysios en dienstverbanders bij deze vrijgevestigden wordt uitgespeeld. Persoonlijk stel ik schandalig. Zowat iedereen in de zgn vrijgevestigde setting heeft diezelfde klacht . Wie niet meldt je. Los van dit faalt het zgn vrije marktsysteem volledig gelet op het feit dat posities oneven zijn om te kunnen spreken van voorwaarden m.b.t. vrije marktsysteem 0m in evenwicht te kunnen dealen. Beste Kitty, ik denk dat jij nog beter moet worden mij te overtuigen. Ik vind je reactie totale onzin welke niet binnen een maatschappelijk kader kan worden aan vaard. Zeker niet binnen de beroepsgroep. Dag Kitty , A.B.J. Grootenboer
    • Kitty Bouten (24 april 2018 11:50)

      De balans tussen belasting en beloning is voor fysiotherapeuten volledig verstoord en dat al gedurende een groot aantal jaren. Inzet om deze disbalans te bestrijden, is een speerpunt van dit bestuur. Het KNGF-bestuur is zich zeer bewust van de problemen die deze situatie oplevert in het werkveld. Geen of onvoldoende ruimte voor kwaliteitsbeleid en innovatie, arbeidsovereenkomsten met lage beloning en geen of slechte secundaire arbeidsvoorwaarden, enorme werkdruk voor medewerkers ėn praktijkhouders, met als logisch gevolg een hoog percentage uitval door burn-out en jonge collega’s die het vak na betrekkelijk korte tijd weer verlaten. 

      Het bestuur vraagt hiervoor voortdurend aandacht bij VWS, politiek en zorgverzekeraars en ook bij NZa en ACM. Een markt waarin één partij, de zorgverzekeraars, de absolute overmacht heeft, leidt tot dit soort ongewenste situaties. In de eerste instantie voor de beroepsbeoefenaren, maar ook voor de patiënt. Deze marktsituatie maakt het voor beroepsbeoefenaren uiteindelijk onmogelijk om optimale zorg te verlenen. De verwachting dat we de problemen die een gevolg zijn van deze disbalans in de markt op kunnen lossen door afscheid te nemen van disfunctionerende collega’s, is een illusie. Blijft staan dat we uiteraard geen disfunctionerende collega’s in ons kwaliteitsregister willen hebben. Collega’s die ondermaatse kwaliteit leveren zijn in de eerste plaats slecht voor de patiënt. Zij zijn echter ook slecht voor het imago van de beroepsgroep en daarmee voor ons allemaal. Met name door de opname van intervisie zullen deze collega’s zich zonder aanpassing niet kunnen handhaven in KRF NL.

      Het KNGF heeft niet de illusie dat we door een kwaliteitssysteem de problemen op kunnen lossen die het gevolg zijn van overmacht van één marktpartij. Tegelijkertijd leven we in een tijd waar patiënten vragen om meer duidelijkheid over waar zij voor welke klachten terecht kunnen. Ons werkveld is inmiddels zo breed dat het onmogelijk is voor één fysiotherapeut om dat veld over de hele breedte met voldoende diepgang te beheersen. Fysiotherapeuten willen ook laten zien wat zij te bieden hebben. En we weten inmiddels ook dat er betere manieren zijn dan nascholing om kwaliteit en de voortdurende ontwikkeling daarvan te bevorderen. Beter en op een manier die ook beter past bij de eisen die aan u gesteld worden in de dagelijkse praktijk. Door daarop in te spelen kunnen we een kwaliteitssysteem inrichten dat beter functioneert met gelijkblijvende en voor velen zelfs minder belasting. Dan beantwoorden we aan de terechte vraag van patiënten en de behoefte van veel van onze collega’s. "The proof is in the eating of the pudding", daarom maken we het mogelijk om gedurende de looptijd van het CKR al in te stromen in KRF NL. Zodat u zich vóór de definitieve overgang van CKR naar KRF NL ervan kunt overtuigen dat het systeem deze belofte waarmaakt. 

      En voor die zorgverzekeraars die zich echt bekommeren om de kwaliteit van de zorg is ons nieuwe kwaliteitssysteem met register ook goed nieuws. Een register dat transparant is over de competenties van de geregistreerden en borg staat voor de kwaliteit van hen die geregistreerd staan. Het zou hen sieren en geloofwaardiger maken wanneer ze daar een gepaste beloning tegenover zetten.

      Met vriendelijke groet,

      drs. C.L.J. Bouten (Kitty)
      Bestuurslid KNGF
       

  • Dhr. J.A. de Koning (16 april 2018 12:07)

    Ook ik maak al jaren de vergelijking met piloten. Maar dan andersom, onze patiënten storten niet neer. De schade die een therapeut aan een patiënt kan aanrichten is minimaal en bij mij in de afgelopen 40 jaar incidenteel (1x per 10 jaar) en met maximaal 2 weken napijn of hinder. Toch heb ik het idee dat ik heel veel knopjes moet bedienen. En ik moet steeds meer knopjes erbij aanzetten en dat kost nu al meer dan de helft van mijn werktijd. Mijn tijd in de simulator moet ik zelf betalen, als ik ergens een tussenstop maak moet ik het verblijf daar zelf betalen. Mijn opleiding voor een nieuw type vliegtuig moet ik in mijn eigen tijd doen en zelf betalen, zonder dat ik daardoor meer ga verdienen. Mijn netto salaris ligt rond €17 per uur, die van collega's fysio in loondienst rond de €13 per uur. Piloten verdienen https://www.glassdoor.nl/Salarissen/KLM-Salarissen-E3486.htm https://www.upinthesky.nl/2017/05/16/easyjet-zoekt-piloten-en-biedt-dit-salaris/ Fysiotherapeuten zitten in 50% van de gevallen tegen een burn out aan, het genootschap fysiotherapie blijft maar druk zetten op aantonen van kwaliteit zonder dat dat sinds 2003 tot en betere beloning heeft geleid. Het KNGF moet zijn leden beschermen tegen ziekmakende administratieve belastingen en kwaliteitseisen en moet zijn energie en geld stoppen in het verbeteren van de omzet/beloning van een fysiotherapeut zodat de vergelijking met een piloot opgaat.

  • Dhr. M.J.W. Brakké (3 april 2018 18:05)
    Zolang het KNGF nog steeds geld, energie en tijd steekt in praktijken die anno 2018 hun dossiers en declaraties nog steeds niet op orde hebben heb ik niet zoveel vertrouwen in het kwaliteitssysteem. Als daar nu, na al die jaren, als KNGF gewoon eens afscheid van genomen wordt zijn we al een heel eind op weg naar 'beter'. Het geeft ook gelijk wat meer ruimte om de praktijken die wel al jaren bezig zijn met 'kwaliteit' meer te ondersteunen

Leden kunnen reageren

Word lid om hierop te kunnen reageren of log hier eerst in als u al lid bent.